Bu bildirge, alternatif bir dünya vaadi değildir. Her hangi bir örgütlenme çabası da. Elbssette, provokatiftir ve ajitatiftir. Bu, onun direkt-aksiyonel duruşundan kaynaklanır.


Popüler olan, genel beğeni eşiğinin aritmetik ortalamasıdır ve kitleseldir. Kitlenin, bir yığınsal hacim olarak devamlılık problemi yoktur. Tersine, yarattığı etkiyle yaşam alanını yokedici bir ivmeyle genişletmektir. Popüler-kültür, bir argüman olarak popüler akışın genel izleğidir.


Estetik bir kaygıdan yola çıkar ve sürtündüğü hacim de 'burasıdır'. Tokat, estetik olanın, asimetrik şok'unu yaratmalıdır. Ezen, yapıştıran bir şok! Kendi, estetik olmakla sorumlu değildir. Hatta, "tiksinti verici" olabilir. Bu onun özündeki elegant duruştan bağımsızdır. Hardcore olan, tokat'ın kendidir. Yaratacağı şok dalgasından sorumsuz, direkt aksiyonel bir olay'dır. Provakasyon ve ajitasyon onun en dinamik hareket alanıdır.


Çünkü Popüler olan, tıpkı sistem gibi sıvı-metalimsi bir akışkanlıkla hareket etmektedir. Eğim, onun devinimi için tek ve yeterli nedendir. Eğim, eğer alternatif olan’ın kendiyse, kaçmak boşunadır. Ancak, sıvı-metalin akışkanlığı süreklilik göstereceğinden, göstermek zorunda olduğundan tüm ağırlığıyla alternatif olan'ın üzerinden geçip, kendine yeni yollar yaratacaktır. Geride, aslı olmayan kopyalar bırakarak. Moral değerler dahi bu riski taşımaktadır. Transseksüelite bile.


Sistem'den kaçmak olanaksızdır. Mantıksal dizge oluşturma çabası, insan beyninin birincil uğraşıdır. Rasyonel Mantık, sistemden kopuk değildir, olamaz, varsayılamaz. 'Sistem'e ait olmama' düşüncesi ya da uğraşı, boşunadır. Sistem-dışı olan yalnızca ve yalnızca şizofrenidir.


Muhalif. Her durumda. Her hal'de. Hep. Eleştiri ve yaratıcı yıkım için, “daha iyi" bir alternatifin olması gerekmez. Hem de hiç. Kaotik olan'nın yaratıcı dinamizmi, ebedikaos.


Evrim, "her şey olacağına varır" safsatasının kaderci, dikey simetrisidir. Direkt aksiyon ise, evrimsel kendiliğindenciliğe karşı bir şok.


Sistem'i devrimsel değiştirme düşüncesi, içinde bütüncül dizgeler bütünü taşıdığı için, tahakküm'ün (iktidar olgusunun) oluş halini ortadan kaldırmaz. Dert, tahakküm'ün kendidir. Evrimsel sapma, refleks ataklardan doğar ve sosyal olan'ın içinde alternatif'e dönüşür.


Alternatif; bir duruş, bir söz'dür. Genel'in varoluşsal tahakkümü, terördür. Alt-kültür, alternatifin kendidir ve yaşam alanını şiddetle yaratmalıdır. Zorla ve şiddetle. İsyan, yeni bir dünya varetmek için değil, yaşam alanının oluş hali içindir. Alternatif bir dünya değil, alternatif yaşam alanlarıdır sözkonusu olan.